Een ambitieuze cocktailtrip doorheen Londen

Twee dagen na Kerstmis stond een bezoek aan Londen op het programma. Niet om te shoppen, maar wel om enkele fijne cocktailbars te bezoeken. Na een eerdere cocktailtrip aan Bologna waren we trouwens niet aan ons proefstuk toe. Een beetje cultuur, dat kon nog net, net als  het occasionele binnenwippen in doelbewust gekozen winkels. Als die tenmiste op het gouden pad lagen welke ons van bar tot bar leidde.

Eenmaal met de Eurostar in Londen aangekomen was het een kwestie ons zo snel mogelijk even op te frissen in het hotel, om vervolgens koerst te zetten richting The Artesian. Deze uiterst elegante cocktailbar in het prestigieuze Langham Hotel werd in 2013 uitverkozen tot 's werelds beste bar. Niet verwonderlijk als je weet dat zowel Alex Kratena, Simone Carporale en Roman Foltán er achter de bar staan. De doorslag om The Artesian als eerste te bezoeken was het simpele feit dat we deze drie gereputeerde barmannen ook in België reeds aan het werk zagen. Vakmanschap gekoppeld aan klasse, een eerste stop om U tegen te zeggen.

Bij aankomst werd er ons een tafeltje met zicht op de bar aangeboden. Alex en Simone waren in geen velden te bespeuren maar aan Roman, geruggesteund door een tweede barman, willen we met alle plezier onze  'choice of beverage' toevertrouwen. Tesamen met de kaart, hun spraakmakende smaakwijzer 'The Butterfly Wheel' en enkele knabbels kregen we een coupe champagne gepresenteerd. Van een mooie ontvangst gesproken!

Cocktails, iemand? Starten deed ik met een cocktail welke ik de laatste tijd meer en meer weet te smaken,  een perfect uitgebalanceerde Boulevardier - een Negroni met bourbon in plaats van gin zeg maar - geserveerd met een kristalheldere ijsbal. Ook met mijn tweede keuze had ik het getroffen. De Morning Glory Fizz op basis van 'Johnnie Walker Black Label, limoen, citroen, absinthe, suikersiroep en eiwit' was een regelrecht schot in de roos.

Aan 16,50 £ per cocktail - nog steeds zo'n 20 € - is The Artesian zonder meer een prijzige bar. Daar tegenover staat wel dat je in een uiterst klassevol kader bijzonder professioneel ontvangen wordt. Hospitality van de bovenste plank, zo u wil. Vergeten we ook niet het aangeboden glaasje champagne en de woorden van de immer sympathieke Roman bij ons vertrek: "Say hello to all my Belgian friends". Bij deze, hello!

The Artesian at The Langham Hotel - Londen

Voor 'The bar with no name' van de gerenommeerde Tony Conigliaro, gelegen op Colebrooke Row 69, had ik ons tijdig van een reservatie voorzien. Geen loze moeite zo mocht blijken, want tijdens het weekend geraak je hier zonder reservatie amper binnen. De bar kreeg de bijnaam 'The bar with no name' simpelweg omdat ze geen naam heeft. Feit dat iedereen zowel naar de bijnaam refereert als naar het adres is 'The bar with two names' misschien beter gekozen. Verwarrend, maar wel beter gekozen!

Voor wie er nog aan mocht twijfelen, tegenwoordig is het niet enkel de iconische lantaarn met opdruk van huisnummer 69, maar ook een flink uit de kluiten gewassen door Martini gesponsorde luifel die je de weg naar de bar wijst. Voor diegenen die alsnog schrik hebben verloren te lopen is er volgend kaartje. Makkelijker kan niet!

The bar with no name  - Colebrooke Row 69 - Londen

Dat mijn verwachtingen voor Colebrooke Row 69 torenhoog waren, dat is een understatement. Helemaal ingelost, ik ga geen doekjes om winden, werden ze niet helemaal. Op mijn Boulevardier - een fan, ik zei het al - viel niets af te dingen, toch mankeerde er iets. Daar waar pakweg Jigger's The Noble Drugstore uitblinkt in een warme, gemoedelijke ambiance, daar ontbrak het hier aan charme. Dat de lage tafeltjes en dito stoeltjes aangenaam zitten zo goed als onmogelijk maakten, hielp ook niet echt. 

Na een cocktail of drie was het tijd om een tandje bij te steken. Colebrooke Row 69 bezoeken zonder een Prairie Oyster te bestellen, dat is niet minder dan een doodzonde. Deze op een Bloody Mary gestoelde shot drink, geserveerd in een keramische oesterschelp is een absolute winner. Creatief, speels, maar vooral bijzonder smaakvol. Een 'dooier' van geklaard tomatensap, omringd door mierikswortel-wodka, Oloroso sherry, Worcestersaus, huisgemaakte tabasco, sjalot, rodewijnazijn, en een oesterblad... een kanjer van een smaakbom. Eentje is geentje, en voor een luttele 5 £ kon een tweede er ook nog wel af. Grand!

Prairie Oyster - Colebrooke Row 69 - Londen

Drink je cocktails bij het ontbijt, dan is de kans groot dat je een probleem hebt. Bij de brunch, dat mag dan weer geen enkel probleem zijn. De oergezellige Zetter Townhouse Cocktail Lounge leerde ik kennen toen het Antwerpse Josephine's hun voormalig barman Kamil Foltán - inderdaad, de broer van - over de vloer kreeg.

 

Brunch dus, en bij mijn lichtelijk fantastische 'gegrilde English muffin met gepocheerde eitjes, zalm en hollandaise' bestelde ik - naast een flinke pot thee - een zalige Bloody Mary. Dat Tony Conigliaro wat betreft de opmaak van de cocktailkaart ook in The Zetter enkele vingers in de pap te brokken heeft proefde ik meteen. Opnieuw die geweldige kick van de mierikswortel-wodka die je plotsklaps wakker schudt. Beste Bloody Mary ooit, de Prairie Oyster niet mee gerekend!

 

The Zetter Townhouse - Londen

Na The Zetter Townhouse stond een korte wandeling doorheen Camden Town op het programma, waarna we richting het Tiki paradijs van Trader Vic's trokken. Het is te zeggen, naar de locatie waar ooit een Trader Vic's zat. Vervolgens een beetje in Soho rondgewandeld tot een volle blaas ons halt deed houden bij Burgers & Cocktails. Een beetje dorst, een klein hongertje... geen slechte zet dus!

 

'Een blend van verschillende Bacardi rums, ananas, passievrucht en een wolk brandend kaneelpoeder', ziedaar de ingrediënten van de Flaming Mon. Deed voldoende exotisch aan om Trader Vic's te vergeten. Na m'n Pulled Pork Hamburger was er nog net een beetje ruimte voor een dessertje. En waarom niet de Double Stuffed, een milkshake met 'Oreo Cookies, Baileys, wodka en Kahlua'. Lang niet slecht voor een onverwachte tussenstop.

Burgers & Cocktails - Londen

Tiki Flap liep nu al twee dagen met een zelfgemaakte tikimug in zijn jaszak rond. Geen tweede poging ondernemen om Trader Vic's te vinden zou niet erg netjes geweest zijn. Er kwam een kleine omweg en een toegangsprijs van 10 £ bij kijken - een verschrikkelijk vals zingende deerne lag daarvoor aan de basis - maar in de kelderverdieping van het Hilton Hotel vonden we Trader Vic's.

 

Hier geen Boulevardier, Negroni of Old Fashionned maar al tropische cocktails dat de klok sloeg. Ik zou bij de tikigods niet meer weten wat ik juist allemaal gedronken heb, feit was dat er eentje het verdraaid naar zijn zin had. Net voor we een tiki van de hamer kregen werden er nog enkele mugs van eigenaar gewisseld en menukaarten als souvenir meegenomen.

 

Trader Vic's at The Hilton - Londen

The Artesian at The Langham
1C Portland Place, Londen
info@artesian-bar.co.uk

69 Colebrooke Row, Londen
drinks@69colebrookerow.com

The Zetter Townhouse Cocktail Lounge
49-50 St Johns Square, Londen

Burgers & Cocktails
St James Street, Londen

Trader Vic's at London Hilton
22 Park Lane, Londen
Tradervics.parklane@hilton.com

Boeken, de basis pt. 2

Het is niet de eerste keer dat ik hier een stel cocktailboeken op tafel heb liggen en dat is maar goed ook. Een goede basis, daar begint het allemaal mee dus is de nodige theoretische bagage een must alvorens aan de slag te gaan. Die Engelstalige boeken (PDT, Bitters, Modern Mixology) ik kan ze iedereen aanraden al zit je bij twee van de drie boeken wel met het probleem dat er afgemeten wordt met ounces. Wiskunde, moet ik me daar ook nog mee gaan bezig houden? Of misschien kunnen enkele Nederlandstalige boeken soelaas bieden. Wie niet waagt, niet wint.

Ik dus naar de dichtsbijzijnde boekenwinkel voor een assortiment boeken en volgende drie hebben het winkelmandje gehaald.

* 'Handboek van de Barman', afgeprijsd dus een zekere gok.

* 'Cocktails, stap voor stap', altijd handig, zo van die overzichtelijke foto's

* 'De perfecte cocktail', klassiekers en variaties

Cocktails Stap voor Stap, Handboek van de Barman, De perfecte cocktail

Mijn eerste cocktail in de 'Home Bar', ik moet hem nog shaken / stirren, wat niet wegneemt dat ik in de tussentijd al een aardig stukje theoretische kennis heb opgedaan. Onlangs nog, op de Diageo Nine-X Academy wees Ben Belmans van Ben's Bar er fijntjes op dat het behandelen van ijs met de blote handen 'not done' is. Een vanzelfsprekendheid zou je denken, maar als je als beginnend barman het boek 'Cocktails, stap voor stap' als enig referentiepunt hebt, dan ben je er direct aan voor de moeite. Mooie foto's, daar niet van, maar het ijs wordt wel elke keer met de handen beroerd.

Vriendin had het een tijdje geleden gelukkig al zien aankomen en wist me een antieke ijsemmer met faux-gouden ijstang op de kop te tikken in het lokale kringloopcentrum. Wat hebben we nu geleerd? Altijd een ijstang of schep gebruiken, nooit de handen!



Met de handen of met een ijstang?



In 'Het Handboek van de Barman' komt er niet één foto aan bod en toch vind ik het beste van de drie. Het gebrek aan foto's wordt ruimschoots gecompenseerd door de inhoud, om nog maar te zwijgen van de plezante illustraties die het boek mogen opleuken. Recepten, geschiedkundige referenties, het komt allemaal aan bod. Flagrante fouten tegen de nobele kunst van de mixologie ben ik er voorlopig nog niet tegengekomen.

Handboek van de barman

In 'De Perfecte Cocktail' komen er opnieuw foto's aan bod. Zoals gezegd geen must, maar wel verdraaid handig om je een eerste indruk te geven waar je naartoe moet met je cocktail. In dit boek zijn het niet alleen de 20 klassiekers die het mooie weer maken, vooral de moderne variaties - en dat zijn er twee per klassieker - maken het boek meer dan de moeite waard. Als u mij nu wil verontschuldigen, ik ga mezelf een Dirty Martini maken.