Ian Burrell, Global Ambassador of Rum - a barrel of laughs

De tweede dag van de Venuez Barshow was amper ten einde – wij gaven verstek, iets met een roepende dagtaak - of wij werden verwacht in de Appleton Estate Tikibar waar de zelfverklaarde ‘Global Ambassador of Rum’ Ian Burrell zijn opwachting maakte. De ideale man om ons kort wegwijs te maken in de wondere wereld van rum. Zijn presentatie zou ‘Everything you wanted to know about rum, but were too afraid to ask… or you already knew’ omvatten. Eén ding stond bij aanvang vast, de Brit die maar wat graag jongleerde met zijn vermeende Jamaicaanse roots wist als geen ander te entertainen. We were in for a treat!

 

“Rum is a way of life, not just a product”, zo stak Burrell van wal, waarna hij een miniflesje Wray & Nephew uit zijn borstzak toverde om de tikibar middels enkele welgemikte druppels rum ‘te zegenen’. Een oud gebruik dat niet enkel dient om ‘boze geesten’ te bezweren. Bij het openen van een nieuwe fles rum durft men ook al eens enkele druppels ‘smossen’ in ere van de vrienden die er niet meer zijn. Mooi!

Appleton Estate Tiki Bar - Ian Burrell © Sven Couberg

In onze zoektocht naar de oorsprong naar de naam ‘rum’ nam Burrell ons niet geheel toevallig mee op een denkbeeldige trip naar het jaar 1657. Op een authentieke akte uit exact dit jaartal - welke refereerde naar de verkoop van de ‘Three Houses Plantation’ – werd voor de allereerste keer gesproken over de mystieke godendrank. Initieel nog als ‘Rumbullion’, wat niet meer of minder dan tumult betekende, maar dat werd later afgekort tot rum gezien dat wat beter bekte. Een andere naam voor rum uit deze ver vervlogen tijden is 'KillDevil', eentje die allicht zijn naam alle eer aan deed. En nog dit. Wie indruk wil maken op een Jamaicaanse barman doet dat door voor de vuist weg een glas ‘John Krow Batty’ te bestellen. Eeuwig respect en de zegen van Jah zal uw deel zijn.

 

Ook het productieproces van rum kwam aan bod en de basis hierbij is zonder enige uitzondering suikerriet. Het sap van het geperste riet, siroop of molasse - het restproduct na het maken van suiker - daar begint alles mee. Wil het toeval dat u rum weet te maken op basis van iets geheel anders – we kijken naar niemand Tsjechië – wel, dan is het gewoonweg geen rum. Als een volleerd comedian maakte Burrell gretig gebruik van zijn enthousiaste publiek om zaken zoals fermentatie of barrel ageing voor te stellen. De Chinese vrijwilligers van dienst mochten opdraven als gist en als houten vat. De Academy Award voor beste mannelijke bijrol ging alvast naar Steve Okhuysen van de Old Fashioned in Gent die een perfect gevuld rumvat wist neer te zetten.

 

Daar zaten we, gezellig ineengedoken in de comfortabele zetels van de tikibar, aandachtig luisterend naar de man die we ondertussen tot de ‘Pope of Rum’ hadden omgedoopt. Zijn presentatie was een aaneenschakeling van feiten en waarheden, opgeleukt met lolligheden van de bovenste plank. Dat we ons niet moeten laten vangen door de marketeers in de spiritsindustrie bijvoorbeeld. Het kan perfect zijn dat dat ‘Super Premium’ op een etiket de flesjes aan de lopende band doet verkopen, maar wat wil dat nu juist zeggen? “Drie keer niets”, aldus Burrell. “It’s like taking an unaged rum, pouring it through Madonna’s knickers and labeling it. ‘Cause that would be Super Premium”. Indien Ian Burrell ooit zou besluiten een educatieve DVD over Rum op de markt te brengen, mag ik dan alvast de titel ‘Barrel of Laughs’ naar voor schuiven?
 

Appleton Estate Tiki Bar - Ian Burrell ©Sven Couberg

Als een bar in zijn naam duidelijk refereert naar een welbepaalde drank – in dit geval dus Appleton Estate – dan mag het niet verbazen dat hun gamma de revue passeert in de vorm van een heerlijk ongedwongen proeverij. De eerste fles die eraan moest geloven was een Appleton Estate VX. Hierbij verwees de rumambassadeur met veel gusto naar de gelijkenissen tussen de Appleton flessen en de voluptueuze vormen van Jamaicaanse deernes. En in tegenstelling tot wat sommigen vermoeden verwijst V/X niet naar ’15 jaar’, maar naar het aantal rums in deze blend.

 

Volgende was de 8YO, waarbij de 8 refereert naar de jongste rum in de blend. Passeerde tevens de revue, een 12YO welke zijn diepe rokerige smaken op een proeverij makkelijk menig whiskyliefhebber op het verkeerde been mee kunnen zetten. Last but not least, de 21YO, eentje waarbij er enkele schichtige blikken de kamer door schoten alvorens besloten werd uiteindelijk ook deze te kraken.

 

Appleton Estate Tiki Bar - ©Sven Couberg

Lang geleden dat ik nog iemand op een dergelijke, aanstekelijke manier een presentatie heb weten te geven. Dompel je Ian Burrel 'Guantanamo Bay - gewijs' een half uurtje kopje onder in een vat rum, dan overleeft hij dit nog. Die mens ademt gewoon rum! Die passie, zo mocht blijken, is een goeie motor tijdens een presentatie.



Vodka in de supermarkt

Soms kan het snel gaan! Nog geen half jaar geleden was ik toegewezen op webwinkels om enkele 'spirits of choice' in te slaan, tegenwoordig kan je diezelfde dranken terugvinden in de lokale supermarkt. Bij de vrienden van Delhaize stonden er reeds enkele aangename gins in de rekken (The Botanist, Hendrick's...), ook wat andere dranken betreft breidt het gamma nu uit.

Een opmerkelijk spirit is alvast de Obey Vodka. Deze Superior Premium Vodka komt uit de hoge hoed van de 23-jarige Pieter-Jan Frooninckx, is er eentje van Belgische makelij en heeft suikerbiet als basis. 'Passion, Love and Patience' is de leuze achter de vodka en dat treft want zo drink ik hem graag, gepassioneerd, met liefde en geduld.

Obey Vodka

Op naar Carrefour, die andere supermarktketen waar ze eveneens fijne vodka in het rek hebben zitten. Alleen lijkt het wel alsof ze deze eerder onder impuls hebben ingeslagen. In het vast gamma komen volgende twee klassebakken alvast niet meer voor. Nee, in Turnhout staat de fantastische Nederlandse Ketel One Vodka gewoon bij de kelderresten en wel aan - 30 %. Een goede zaak voor de consument allicht, al is dat maar voor even want op is op, dat zal hier ook wel gelden! 

Ketel One Vodka

Hetzelfde lot als Ketel One, dat van de afprijsbak, is ook de Ultra Premium Cîroc Vodka beschoren. Dit zouden in een supermarkt de paradepaardjes van het gamma moeten zijn maar daar denken ze bij Carrefour duidelijk anders over. Ik kan je maar aanraden om snel die kelderresten in te slaan aan bodemprijzen voordat men er terugvalt op de 'usual suspects'. 

Cïroc Vodka

Cocktails: Lotus Martini

Een knalrood koffertje met Lotus logo voor de deur, dat kan doorgaans maar één ding betekenen namelijk een 'Speculaas Pretpakket'. Speculaas, dat lees je goed want ik ben van De Kempen. Die twee oo's mag je op je buik schrijven, zeg dat ik het gezegd heb. Veel speculaas dus, maar ook de van 'De Bedenkers' gekende speculaaspasta, chocopasta met speculaas en een potje kruimeltjes. Kijk, dat er mensen zijn die niet weten hoe speculaas te verkruimelen, de wonderen zijn de wereld niet uit.

Nu durf ik mezelf wel eens wijsmaken dat ik 'best wel nen toffe' ben, zo'n pakketje dient natuurlijk vooral om mij - en bij uitbreiding gans Vlaanderen - te overhalen om receptjes met Lotus Speculaas in te dienen om zo bij te dragen tot het allereerste Lotus receptenboek. Hier leest u er alles over!



Lotus Speculaas goodiebag



Een receptje insturen en met speculaas dan nog! Dat wordt bakken was mijn eerste gedacht. Iets met een crumble van speculaas, of een tiramisu met het koekje daarin verwerkt. Maar hoe origineel ben je dan bezig? Echt, speculaas, dan denkt iedereen meteen aan zoetigheid en laat mij nu niet direct de koning van de desserten zijn. Verrassend uit de hoek komen met speculaas? Begin er maar aan dacht ik toen ik een stukje voor Tales from the Home Bar aan het neerpennen was en pats! Daar was het. Een idee!



Lotus, de hoofdrolspeler



Herinneringen aan een James Bond filmn dan wel aan enkele Martini's die ik onlangs dronk, een Lotus Martini zou het worden. Alleen, hoe krijg je dat koekje subtiel in het glas zonder dat het koekje ook effectief in het glas zit? Met 007 in het achterhoofd besloot ik mijn Lotus Martini te maken met vodka in plaats van gin. Gewoon voor de iets neutralere smaak.

Gedurende 2 dagen liet ik twee speculaasjes trekken in een bokaal met daarin 120 ml vodka (Absolut). Het resultaat - dat laat zich raden - was bijhoorlijk wansmakelijk van uitzicht maar dit was nog maar de eerste stap. Giet het mengsel van vodka en speculaas door een fijn zeefje in een koffiefilter en wat krijg je dan? Een heldere bruin gekleurde vodka met subtiele toetsen van speculaas. Mission accomplished!

Een olijf als garnituur, het leek me logisch die achterwege te laten. In plaats daarvan heb ik een beetje speculaaspasta aan mijn martiniglas aangebracht en dit in de kruimeltjes gedept. Kijk, komen die dingen ook van pas. Ideaal om na het degusteren van de martini op te eten.

Lotus garnituur

En zo komen we stilaan bij het receptje voor de Lotus Martini, een knaller met subtiele toetsen van speculaas en een zoet einde.

Nodig:

- 60 ml speculaasvodka, 15 ml vermouth, speculaaspasta en -kruimels, ijsblokjes

Doen:
- Doe de ijsblokjes in een mengglas en giet hier de vermouth bij - ik gebruikte lichte Noilly Prat - en roer de vermouth gedurende 15 à 20 seconden met een 'barlepel' door het ijs.

- Giet de vermouth af maar behoud de ijsblokjes. Nu de ijsblokjes gecoat zijn met vermouth kun je de speculaasvodka toevoegen. Roer deze gedurende 20 à 30 seconden om met een barlepel, naargelang je een droge martini wil of niet. Hoe korter het 'stirren', hoe droger de martini.

- Zeef in een martiniglas dat je hebt afgewerkt met de speculaaspasta en -kruimels en laat je Lotus Speculaas Martini smaken.



Lotus Speculaas Martini

Zelf een receptje insturen? Dat kan en wel via deze link.

Parrot Bay - Frozen Cocktails

Mijn eerste kennismaking met Captain Morgan was in 2009 toen ik een setje mixdrinks kreeg toegestuurd via The Insiders. Leuke kerel die kapitein en hij schijnt goed in de markt te liggen bij de vrouwen. Zijn partycrew bestaat dan ook voor de volle 100 % uit dames, de Morganettes. En toch! Toch had ik mijn twijfels want een beetje piraat heeft een papegaai op de schouder en dat lieve vrienden, dat had de kapitein op het eerste zicht niet! Tenzij hij aanmeert in Parrot Bay natuurlijk!

De 'Frozen cocktails' van Parrot Bay, net als de kapitein van goede komaf, zijn sinds kort op de Belgische markt terug te vinden en verkrijgbaar in drie smaken. Berry Daiquiri, Citrus Daiquiri en Piña Colada. Mixdrinks, daar durf ik als liefhebber van de betere cocktail nog een oogje voor dichtknijpen, bij het zien van kant en klare cocktails begint het bij mij vooral te kriebelen!

Dat ik niet direct tot de beoogde doelgroep van dit product  behoor, het leek me voor de hand liggend. Wat niet wil zeggen dat ik die pakketjes die aan een onschuldige Capri Sun doen denken niet een keertje wil uitproberen.

Parrot Bay Piña Colada

Thuisgekomen onmiddellijk de Piña Colada in het vriesvak gekeild waar hij zo'n 8 uur mocht kamperen alvorens gebruik. De verpakking een beetje masseren, twisten en de 'cocktail' is klaar voor gebruik. Het resultaat, een sludgy geheel met de smaak van Piña Colada.

Als wannabe mixologist zou ik dit niet direct als cocktail aan mijn gasten presenteren. Als foodie weet ik er dan weer wel weg mee want zowel qua structuur als smaak leent dit zich best als component in een dessert. Zo mogelijk het lekkerste waterijsje dat ik in tijden heb gegeten, alcohol included!

 

Parrot Bay Piña Colada

Nog even terugkomen op het doelpubliek. Zouden er echt mensen zijn die zo'n cocktail in een aluminium zakje in de microgolfoven proberen te bereiden?