18 aug. 2016

De grote Jack Daniel's Barrel Hunt doet België aan...

Wie net als ik in z'n tienerjaren een ongelofelijke fan was van Guns N' Roses, die slaat geheid wel eens een glaasje Jack Daniel's achterover. Ik beken, ik ben fan. Niet alleen van de band, maar vooral ook van de iconische fles met zijn ronkende naam: Jack Daniel's! Dient er her of der een stevig potje gerockt te worden, dan is onze goede vriend Jack Daniel's - Jef Daneels in de kempenmond - nooit ver weg.
 
Om zijn 150ste verjaardag luister bij te zetten verstopt Jack Daniel's ter uwer vermaak 150 vaten op historische plaatsen over de ganse wereld. Onder de noemer Jack Daniel's Barrel Hunt deed deze wereldwijde schattenjacht alvast Munchen, Praag en Londen aan. Belgische liefhebbers mogen alvast beginnen nagelbijten want weldra is het aan ons...
 

"Is zo'n vat Jack Daniel's de moeite om op schattenjacht te gaan" hoor ik u denken! Neen, absoluut niet! Zo werden de vaten niet eens machinaal gemaakt, maar met de hand. Wat zelfs erger is, de vaten hebben reeds gediend om het drankje van de rockgoden in te rijpen. Okay, dat proces is goed voor 100% van de kleurbepaling en zo'n 70 à 80% van de smaakbepaling maar toch.
 
Een tweedehands vat dus, daarmee probeert men ons te lokken. Dat het vat gevuld is met onder andere een exclusieve barkit gemaakt van witte eik en tal van andere uiterst exclusieve prijzen lijkt me niet meer dan een pleister op de wonde. Of toch niet?
 

Nu ik jullie er ongetwijfeld van overtuigd heb om absoluut niet op zoek te gaan naar zo'n mucho coole barrel zou het niet netjes van mezelf zijn jullie er niet op te wijzen dat er vanaf zaterdag eentje te vinden is in ons Belgiëland.
 
De tips over de locatie welke u volledig zult negeren zijn terug te vinden op de facebookpagina van Jack Daniel's, op zaterdag. Terwijl u zich zaterdag rustig van de dagtaak kwijt zal ik me - alvorens me naar de pukkelpopweide te reppen - het hoofd breken over de whereabouts van deze eerste Barrel. Want over één ding kunnen we het eens zijn neem ik aan... niets mooier dan ondergetekende die zaterdag de lofzang 'een vat, een vat, een vat' ten berde brengt.

7 jun. 2016

Negroniweek: 6 tem 12 juni 2016

‘A drink for your cause’, onder die slogan gaat vandaag de internationale Negroniweek van start, een initiatief van Campari en Imbibe Magazine. Voor deze vierde editie worden bars, restaurants en winkels wereldwijd aangespoord om een deel van hun omzet – 1 Euro per verkochte Negroni of Negroni product – af te staan aan een goed doel naar keuze.
 
Een Negroni drinken - voor de goeder orde, een cocktail met gelijke delen Campari, Gin en Vermouth drinken en terzelfdertijd een goed doel steunen, da’s twee keer gewonnen, niet?
 
 
Bij de eerste editie in 2013 namen er 100 bars deel, vorig jaar waren er dat maar liefst 3533 uit 44 verschillende landen. Samen brachten ze ruim 321.000 dollar in het laatje voor 1714 goede doelen. Wat het aantal deelnemers betreft haalde België zelfs de top 5. Dit jaar staat de teller op 6044 deelnemende bars wereldwijd, waarvan 103 uit België. Hierbij ook enkele ronkende namen zoals Old Fashioned (Gent), Sofie’s Living Room (Koksijde), Apereau (Blankenberge), Jones & Co (Antwerpen) en The Pharmacy (Knokke). Op de website van Negroniweek kun je de volledige lijst terugvinden.
 
Omdat wij nieuwsgierig van aard zijn vroegen we Jan Van Ongevalle, de pater familias van The Pharmacy clan, naar het goede doel dat ze dit jaar steunen. “Iedereen gaat op zoek naar een goed doel dat hen nauw aan het hart ligt, eentje waar ze een persoonlijke binding mee hebben. Voor The Pharmacy wordt dat net zoals vorig jaar dus To Walk Again”, aldus Jan. Bij Tales from the Home Bar hopen we alvast dat de Knokse beau monde de Negroni’s deze week weten te smaken.
 
 
In tijden waarin sociale media onmogelijk weg te denken zijn mag het niet verbazen dat er ook voor Negroniweek een hashtag in het leven is geroepen. Wil je je cocktail delen op Instagram of Twitter, voorzie deze dan van de tag #NegroniWeek. Of wat had je gedacht?
 
Ben je net als ik een liefhebber van de Negroni en hou je wel van een fijn kunstwerkje? Dan is onderstaande print van Alyson Thomas misschien wel iets voor jou. Goed om weten is dat bij aankoop 3 dollar naar het goede doel gaat. Mocht iemand zich afvragen wat te kopen voor mijn verjaardag - 24 oktober, ahum – schaamtelozer kan ik geen tips geven.
 
 
 
 

30 mei 2016

Wildpluk in Brussel met The Botanist

Er zijn zo van die uitnodigingen die iemand als ik moeilijk kan afslaan. Die van The Botanist bijvoorbeeld, eentje om te gaan wildplukken in de wondermooie Brusselse natuur. Gooi nog een heerlijk natuurlijke maaltijd en enkele cocktails in de mix en je weet dat ik geheid van de partij ben!
 
Waarom wildplukken hoor ik jullie denken. Een goed vraag met een meer dan voor de hand liggend antwoord. The Botanist is een small batch gin, gemaakt uit 9 basisaromaten en 22 lokale, in het wild groeiende botanische ingrediënten. Deze 'botanicals' - zo heet dat onder connaisseurs - worden met de hand geplukt rond de lochs en rotsen, op de Hebriden eilanden voor de kust van Schotland. Hoofdleverancier is het gekende eiland Islay waar ook de distilleerderij van Bruichladdich gevestigd is.
 
Niemand beter dan international Brand Ambassador Joanne Brown om ons de geschiedenis van deze relatief jonge gin (2010) toe te lichten. Met een sappige Schotse tongval vertelde Joanne over haar ervaringen met wildplukken op het eiland. Ogen dicht en wegdromen naar Islay, zo makkelijk kan het soms zijn.
 
Wie een beetje bij de zaak is heeft ongetwijfeld opgemerkt dat The Botanist niet meer in een slanke rechthoekige fles zit,  maar wel in een mooi vormgegeven rond exemplaar. Tip voor de liefhebbers, de gebruikte botanicals zijn in relief op de fles terug te vinden.
 
 
Als er iets is wat een mens opkikkert na een intensieve fietstocht van een half uurtje doorheen het glooiende Brusselse landschap, dan wel een kraakverse salade. En kraakvers mag je letterlijk nemen, verschillende smaakvolle blaadjes en bloemen waren zich luttele uren ervoor niet eens bewust van hun gruwelijk lot. De struik met met chickennuggets hebben we tijdens de wildpluk jammer genoeg niet meer gevonden. Stel je voor! 
 
Direct in de cocktails vliegen - mensen weten waar mijn prioriteiten doorgaans liggen - was er niet bij. Het programma voorzag dat we onze gin eerst gewoon puur proefden alvorens de Brusselse flora onveilig te maken.
 
 
 
De persoon die onze wildpluk in goede banen zou leiden was Geert Heyneman, Gents stadsbotanicus en fervent wildplukker. Voor een divers publiek dat verschillende talen spreekt is de Engelse taal zelden een slechte keuze.
 
Wildplukken mag dan misschien wel een geitenwollensokken imago hebben, zodra Geert het had over zware metalen (Heavy Metal) aan de oevers van rivierbeddingen of de culinaire toepassingen van een dovenetel (Deaf Nettle) rockte het als de beesten. Bijna m'n luchtgitaar boven gehaald.
 
Alle gekheid op een stokje, we laten teveel lekkers aan ons voorbij gaan. We kunnen wel met grote ogen kijken naar chefs zoals René Redzepi of Kobe Desramaults die in de nabije omgeving van hun restaurant 'foerageren', zelf doen we het te weinig of helemaal niet. Met wisselend success zelf kruiden en groentjes telen omdat het hip is, doe maar eens lekker gek, maar al het moois dat de natuur ons geeft... dat laten we netjes links liggen. Waarom? We weten niet beter! 
 
Wie zelf aan de slag wenst te gaan maar - net zoals zowat iedereen - niet weet hoe te beginnen kan ik het  Grote Wildplukboek van Edwin Florès alvast aanraden. Hiermee kan je zo aan de slag.
 

 
Dat ik op amper een uurtje tijd bijzonder smaakvolle 'dingskes' geproefd heb, het is een understatement. En dan heb ik het niet eens over de fenomenale wildplukpesto van Geert, maar gewoon blaadjes, wortels en knopjes. Uiteraard lieten wij ons al het groen welgevallen, met smaken die varieerden van bitter tot pittig en zoet. Alles wat je in de keuken nodig hebt met andere woorden. M'n geheugen laat me even in de steek maar ik denk dat het de meidoorn was me wist weg te blazen met een hemelse amandelsmaak. Ongelofelijk straf!

 
Een derde onderdeel van het grote wildpluk avontuur was het bereiden van cocktails op basis van The Botanist met verse planten, bloemen en kruiden als verrassende smaakmakers. Nick Baeyens, voormalig barman van ondermeer Baar in Gent had duidelijk wat opgestoken tijdens de weken dat hij Geert Heyneman vergezelde op zijn wildpluktochten. Het resultaat waren smaakvolle siroopjes die niet alleen cocktails ten goede komen, maar ook een prachtige basis zijn voor zomerse limonades.
 
De cocktail waarvan ik hier het recept deel, een variatie op de French 75,   kreeg de welluidende naam 'De Zonnekoning' mee. Hij verwijst niet naar Lodewijk XIV, maar wel naar de gele paardebloem die als basis diende voor de siroop. Het ligt waarschijnlijk aan mij, maar 'Manneken Pis' had als naam ook niet misstaan. Pisbloem, Brussel...
 
Nodig:
 
40 ml The Botanist, 30 ml citroensap, 28 ml paardenbloemsiroop, witbier.
 
Doen:
 
Doe gin, citroensap en siroop in een met ijs gevulde shaker en shake krachtig gedurende 10 à 15 seconden. Strain en top af met het witbier. Heerlijk verfrissend.


The Botanist, te koop bij de betere drankenhandel. Adviesprijs 39,95 €

5 feb. 2016

Diageo World Class 2016 - First Belgian Finalists

Een uitnodiging om een goed glas te drinken laat ik zelden aan mij voorbij gaan. Eentje waar 's lands betere, zoniet beste bartenders hun opwachting maken al helemaal niet. Plaats van gebeuren? The Dirty Rabbit in Antwerpen. Reden? Het bekendmaken van de 4 eerste finalisten van het Belgische luik van de prestigieuze cocktailwedstrijd Diageo World Class.
 
Met een stijgend aantal kwaliteitsvolle bars in ons land, wordt het steeds moeilijker je als bartender te verzekeren van één van de tien finaleplaatsen. Vroeger kon je er goud op verwedden wie in die finale zat, tegenwoordig... not so much.
 
Vergeet protocol en lange speeches, gezelligheid troef deze avond. Enkel de bekendmaking van de 4 finalisten ging gepaard met het nodige gevoel voor ceremonie.
 
De eerste die door de laatste drie finalisten (Carl van Droogenbroeck, Hannah Van Ongevalle, Jurgen Nobels) op het hoogste schavotje werd geroepen was Naushad Rahamat, bartender bij Cocktails at Nine. Geen verrassing, ook vorig jaar was Naushad van de partij.
 
Wat wel een verrassing was - in die mate dat ik de bartender niet kende - was de volgende finalist, Lou Claes. De man kan je terugvinden in het Antwerpse Jones & Co
 


Dat Ran Van Ongevalle van The Pharmacy - vorig jaar goed voor een plaatsje in de top drie - voor het tweede jaar op rij in de finale zit mag niet verbazen. Of een tweede Van Ongevalle dit jaar met de oppergaai gaat lopen is nog maar de vraag.
 
Didier Van den Broeck vanhet Antwerpse Dogma had zich voor de gelegenheid in z'n winners-outfit van de Venuez Hospitality Awards gehesen en kijk, die op zijn minst opvallende broek levert niet alleen een finaleplaatsje op, maar ook het gezelschap van schoon vrouwvolk.


Het verdere traject voor de finalisten werd nog even geschetst, waarbij een bezoekje aan Hertog-Jan naast de uiteindelijke finale ongetwijfeld één van de hoogtepunten zal zijn. Wij deden ons ondertussen tegoed aan het barfood van The Dirty Rabbit en enkele fijne cocktails. Een hele avond New York Sours drinken, #nailed it.



Ondertussen ook even achter de bar gepolst of Dries Botty - vorig jaar tevens goed voor een derde plaats - zou deelnemen dit jaar. De eerste 'burst' heeft hij dan wel moeten missen wegens het opstarten van de bar, voor de tweede burst ging hij zijn beste beentje voorzetten. Er zijn nog zekerheden.



Rest me enkel Kasper nog te bedanken voor de uitnodiging en Collega blogger Bart voor de foto's. Wordt vervolgd, daar mag je zeker van zijn.

18 dec. 2015

Bernard-Massard, bubbels uit Luxemburg

Tijdens de feestdagen wordt er traditiegetrouw altijd wel ergens een flesje bubbels gekraakt. Bij voorkeur champagne, maar ook Spaanse cava of Italiaanse prosecco weten te bekoren. Ziet eveneens zijn oorsprong volgens de ‘méthode traditionelle’ – méthode champegnoise is sinds 1994 beschermd – de mousserende wijnen van het Luxemburgse huis Bernard-Massard.
 
Druiven plukken op een wijndomein stond al langer dan vandaag op m’n wishlist en dit seizoen kon die activiteit eindelijk afgevinkt worden. Het was in één van de op een zonovergoten heuvel gelegen wijngaarden van Bernard-Massard dat ondergetekende met gevaar voor eigen vingers de vlijmscherpe druivenschaar mocht hanteren. Maar wel eerst even lunchen want met een lege maag kan ik niet werken. Het fenomenale zicht op de Moezel – aan de overkant woont ‘den Duits’ – kregen we er gratis bij.


 
Met zo’n 80% aandelen in het bezit van de familie Clasen kunnen we hier zonder problemen van een familiebedrijf spreken. Zoon Antoine, een stijlvol manspersoon, was tijdens ons tweedaags bezoek aan Grevenmacher onze gids en aanspreekpersoon. Hij beantwoordde niet alleen netjes onze vragen, maar toonde ons ook hoe je de druiventrossen behandelt, waar je op moest letten en wat te doen met ‘slechte’ druiven.


 
Van het geromantiseerde beeld dat ik van de druivenpluk had – denk gezellige picknickdekens, stokbrood, wijn en ander lekkers – bleef na dik twee uur niet veel meer over. Druiven plukken is jandorie hard labeur! Om te beginnen moet je er de juiste trossen weten uit te pikken, de ‘slechte’ druiven verwijderen, vooral niets over het hoofd zien en ook nog eens opletten met je schaar dat je geen vinger – de jouwe of die van iemand anders – mee door hebt. Om van het zeulen met zo’n volle bak druiven, het plakkende druivensap en de brandende zon nog maar te zwijgen. Los daarvan, absoluut een topervaring. Mag je me altijd voor opbellen!


 
Een glas mousserende wijn op een zonnige heuvelflank omringd door niets dan druivenranken, beter wordt het niet. Tenzij Antoine je uitnodigt op het landgoed van zijn ouders om te ervaren of hun wijnen ook recht blijven bij een waar feestmaal. Strak in het pak gehesen nam ik mijn plaats aan de feestdis naast de vrouw des huizes. De verschillende wijnen lieten we ons welgevallen terwijl we gebombardeerd werden met verhalen en anekdotes door vader Clasen.
 
Dat ze in de Tweede Wereldoorlog flink wat wijngaarden moesten verkopen om toch maar eigenaar van het domein te kunnen blijven bijvoorbeeld. Dat ze later betere wijngaarden kochten rolde vervolgens triomfantelijk van zijn lippen. Mousserende wijnen, witte wijnen, daar is Bernard Massard voor gekend, maar ook hun rode wijn van de Pinot Noir druif welke ons bij het hoofdgerecht werd geserveerd mocht er meer dan zijn. Met een productie op jaarbasis van slechts 1500 flessen blijft deze rode wijn redelijk exclusief. Een hobbyproject van vader Clasen, die een fervent liefhebber van een goede Bourgogne is.
 
Een bezoek aan het epicentrum van Bernard Massard – een statig roos gekleurd pand aan de oevers van de Moezel – stond de volgende ochtend op het programma. Van het rijpen van de wijn tot de ‘remuage’ en het bottelen tot de etikettering en opslag, de volledige productielijn hebben we doorlopen.
 


Tijdens onze tocht door de 'kelders' strooide Antoine kwistig met cijfers en weetjes. Van de 3.000.000 flessen mousserende wijn is zo’n derde voor de Belgische markt bestemd, niet verwonderlijk als je weet dat ze al 90 jaar exporteren naar ons land. Ook Canada en Finland zijn trouwens fervente afnemers. Terloops maakt hij ons diets op een krijtlijn zo’n flinke meter boven ons hoofd. “Tot daar stond het water van de Moezel bij de felste overstroming die het huis ooit heeft gekend”, zuchtte hij.
 
Een optie is hier nog meer cijferwerk en wist-je datjes op jullie los te laten, maar dat neemt natuurlijk jullie plezier weg mochten jullie zelf naar Grevenmacher afzakken voor een bezoekje. Een aanrader, en dat op amper 2.30 h van Brussel!

Dank aan het bonte gezelschap (Pam, AlexHerman, Inge & Yentl en last but not least Bavo & Isabelle)  die van deze trip er eentje maakten om niet te vergeten.
 
 


Van april tot eind oktober kun je dagelijks terecht ten huize Bernard-Massard. Een bezoekje met degustatie is er reeds vanaf 6 €. Passeer je de giftshop om een flinke keldervoorraad in te slaan, dan is de kans niet gering dat je geholpen wordt door een Belg. Uit Herentals dan nog!

Route du Vin 22
Grevenmacher
Luxemburg

15 dec. 2015

Venuez Hospitality Awards 2015

Vorige week maandag werden in de Eskimofabriek in Gent de Venuez Hospitality Awards uitgereikt. De organisatie van deze awards ligt zoals de naam reeds doet vermoeden in handen van Venuez, het Belgische Hospitality magazine bij uitstek.

Net als vorig jaar mocht 'Sid Frisjes' categorie 'Best Bar Concept' voor zijn rekening nemen, wat maakte dat ik in de aanloop van de awards te spotten viel in bars van Brugge tot Antwerpen en Oudenaarde tot Gent. Na een stevige deliberatie kwam de Antwerpse bar The Dirty Rabbit als winnaar uit de bus. Zowel hun concept - het meest doorgedreven van alle 5 de genomineerden - als een onfeilbaar gevoel voor hospitality gaven hier de doorslag. Vijf sterke kandidaten, maar slechts één winnaar.


Ook nog even een blik werpen op de overige bar gerelateerde awards. Een zichtbaar geëmotioneerde Dries Botty, barman van The Dirty Rabbit, mocht later die avond ook de award voor 'Best Bartender' in ontvangst nemen. Mooi om te zien was dat de overige aanwezige bartenders er als de kippen bij waren om hun vakbroeder te welgemeend te feliciteren. Mooi!


We schrijven december 2014. Ondergetekende stond met wat later als 'Gourmet Hotdogs' door het leven zou gaan het mooie weer te maken op een pop-up markt in Turnhout. Met ronkende namen als The Bicky Minaj, The Kevin Bacon, The Bob the Builder... was het voor smulpapen en vrienden wel duidelijk. Een pand huren in Antwerpen, concept uitwerken en vervolgens scoren.
 
Dat de vrienden smulpapen gelijk kregen heeft u de laatste 8 maanden uitgebreid in de krant gelezen. Jeroen Meus met zijn Würst maar ook Frank & Brut waren niet uit het nieuws te branden. Kiarash Nabavieh van Frank & Brut mocht uit handen van Tom Palmaerts (check het boek Futures dat hij met Herman Konings en Joeri Van Den Bergh schreef) de 'Dare Devil Award' in ontvangst nemen.


Nog een winnaar die me na aan het hart ligt, Old Fashioned uit Gent die 'Best Cocktailbar' achter hun naam mochten schrijven. Wat Steve en de zijnen in die uiterst gezellige kelder doen vind ik echt schitterend. Een must-visit wanneer je in Gent bent.


Didier Van Den Broeck mocht dan wel nipt achter het net gevist hebben in de categorie 'Best Bartender', deze van 'Rookie of the Year' was hem helemaal op het lijf geschreven. Zondag 20 december viert zijn bar Dogma zijn tweejarig bestaan. Reden genoeg om naar Antwerpen af te zakken.


De overige winnaars waren Colonel (Best Restaurant Concept), Familie Michiels, Kolombo (Best Coffee Concept), Hotel Van Cleef (Best Hotel Concept), Den Bonten Os (Best Restyling) en Silo's (Best Hospitality Concept). Allen gefeliciteerd!

3 dec. 2015

Bacardi Legacy - Benelux Finals

De Bacardi Legacy Cocktail Competition is in 2016 aan zijn zevende editie toe. Orgelpunt van deze prestigieuze wedstrijd is uiteraard de grote finale welke in San Francisco zal doorgaan. Wie deel wenst uit te maken van het selecte kransje topbartenders dat een kans maakt op de oppergaai, die kan maar beter uit het juiste hout gesneden zijn. Bij de tien geselecteerde finalisten voor de onlangs gehouden Benelux finale waren drie Belgen. Uw nederige dienaar trok alvast naar Amsterdam om Dries Botty (The Dirty Rabbit), Jim Geurts (Triple J) en Thierry de Bruyne (Take Two) aan te moedigen.
 
Plaats van gebeuren, de arena waar onze gladiatoren gewapend met jiggers, barspoons en strainers zouden strijden, was Vondelpark 3. Een prachtige locatie zoveel was zeker, 100% Legacy proof. Bij onze aankomst hadden de 10 finalisten het namiddagluik van de wedstrijd er reeds opzitten. Dit bestond uit de presentatie van hun marketingplan. Bij eventuele winst moeten de drie ‘most promising’ bartenders hun cocktail immers promoten en daar begin je maar beter niet onbezonnen aan.
 
 
Drie Belgen in deze Benelux finale dus, maar de concurrentie was op zijn minst sterk te noemen. Luxemburg vaardigde met Cathy Akila Mutis (Kjub) en Filoo About (Mamacita) twee mij total onbekende kandidaten af. De vijfkoppige Nederlands delegatie, bestaande uit Airto Cramer (Tales & Spirits), Anya Lily Montague (Mr. Porter), Remco Babay (Porem), Thomas Datema (Hiding in Plain Sight) en Timo Janse (Door 74), was een volledig Amsterdams onderonsje. Dat laatste liet zich duidelijk merken in de talrijk opgekomen supporters die hun boys 'n girls onder luid gejoel kwamen bijstaan. Alsof twee cocktails bereiden voor een vakjury niet zenuwslopend genoeg is!

 
Ieder mag zo zijn favorieten hebben in het deelnemersveld - de barcommunity is een hechte wereld waarin  vriendschappen worden gesmeed die je zelden elders ziet - de jury is streng en rechtvaardig.
 
Volgende klasbakken kregen de (on)dankbare taak alle cocktails zorgvuldig te proeven, te wikken en te wegen... De immer charmante Dickie Cullimore (NZ, Global Brand Ambassador van Bacardi), Mads Voorhoeve (NL, Barman en directeur van European Bartender School Amsterdam), Richard Hunt (UK, Cocktail Consultant, gespecialiseerd in Tiki drinks) en onze eigen Rolf Schollaert (BE, The Cocktail Nation).
 
Als toeschouwer beoordeel je toch vooral op de presentatie van de barman, iets wat bij het bekend maken van de winnaars niet zelden tot verrassingen leidt. Om je een idee te geven waar de jury naar kijkt wisten we Dickie een 'judge sheet' afhandig te maken. Op de naam van de cocktail staan 10 punten. Deze moet aantrekkelijk en memorable zijn en de tand des tijds weten te doorstaan. Voor de inspiratie van de cocktail heeft de jury tot 20 punten veil. Is het een verhaal dat de cocktail eer aan doet? Aroma en smaak van de cocktail is logischerwijs goed voor maar liefst 30 punten, net als de voorstelling door de barman trouwens.  Op orginaliteit, maakbaarheid, en presentatie van de cocktail staan telkens 10 punten. 
 

Na een zenuwachtige start van Anya Lily Montague die wel haar moedertaal mee had - de presentaties zijn immers in het Engels - en een vlotte presentatie van Thomas Datema was het aan Dries Botty (the Dirty Rabbit) om het beste van zichzelf te geven.
 
Zijn cocktail genaamd 'Josephine's Last Wish' was een eerbetoon aan de gelijknamige Antwerpse bar waar Dries een tijdlang het mooie weer mocht maken. Een sterke presentatie - double shaken, wat had je gedacht - en ingrediënten zoals dragon, sherry azijn en appelbloesemhoning die voor de verrassende toets zorgden. Wat ons betrof alvast een kandidaat voor de most promising 3...
 

Als achtste barman was Thierry De Bruyne (Take Two) aan de beurt om zijn 'Inner Strenght' cocktail voor te stellen. Onder het motto "you can do anything" vatte hij zijn beurt een tikkeltje zenuwachtig aan, de liefde voor het vak en familie als central thema. Die zenuwen, niets om zich echter zorgen over te maken, het gros van het deelnemersveld had wel te lijden onder 'the shakes'.


De laatste der Belgen was de immer rustige Jim Geurts met zijn signature cocktail Jimzalabim. Jim is iemand die je op onmiddellijk op je gemak laat voelen, zonder enige twijfel een niet te missen kwaliteit voor een barman. Misschien mag het tijdens een wedstrijd wat meer zijn. Een badjas en een pompend muziekje zoals boksers dat ook doen, ik zeg maar iets. Zijn indrukwekkende gestalte kan het zeker wel verdragen. Mooie presentatie, daar niet van, maar in een zaal dolgedraaide Nederlanders - zijn eigen meegereisde fans ten spijt - is meer nodig dan een goede presentatie.


De juryleden gingen in afzondering onmiddellijk nadat de 10 bartenders de revue waren gepasseerd. Een belangrijke taak rustte immers op hun schouders en  dergelijke beslissingen neem je maar beter niet onder het gejoel van een inmiddels licht aangeschoten meute. De cocktails van de deelnemende barmannen mochten dan niet voor onze smaakpapillen bestemd zijn, dorst hebben we alvast niet geleden.
 
Kon alvast meer dan bekoren, een 'Anejo Highball', een 'Ocho Old Fashioned', een 'Old Cuban''Le Latin' en uiteraard ook een 'Bacardi Daiquiri'. Verder waren er ondermeer broodjes met kreeft om de innerlijke mens te sterken en herinner ik me ook nog een fenomenaal goede bitterbal van Nederlandse makelij. Kwam niet uit de muur, nee!

"If we were ready for the winners" schalde uit de boxen. De beraadslaging van de jury was ten einde en ze hadden meteen een verrassing voor ons in petto. Niet 3, maar 4 bartenders mochten zich onder het kransje 'most promising' rekenen. Reken er maar op dat de zenuwen even strak gespannen stonden.
 
De ravissante Anya Lily Montague (Mr. Porter, Amsterdam) was de eerste naam die uit de bus kwam. Haar cocktail 'The Companion' - en niet haar duizelingwekkende décolleté zo verzekerde een jurylid me achteraf - wisten  duidelijk te overtuigen. Sterke naam, The Companion, vind ik. Eentje die je makkelijk kan drinken als je ergens alleen aan de bar beland.

 

Wie de volgende vier maanden niet in Mr. Porter geraakt en toch wil genieten van The Companion, die kan misschien thuis aan de slag gaan. Hierbij alvast het recept. 50 ml Bacardi Carta Blanca, 10 ml Noilly Prat (droge vermouth), 25 ml citroensap, 15 ml honing, 2 barspoons perenpuree en een vleugje versgemalen zwarte peper. Shaken met ijs en double strainen in een porto glas.

 
We moeten daar eerlijk in zijn, het Engels van de twee Luxemburgse kandidaten kan in een later stadium van de wedstrijd wel eens als een struikelblok ervaren worden. Desalniettemin wist Phillipe - Filoo voor de vrienden -  About (Mamacita, Luxembourg) zich te verzekeren van een plaatsje bij de final four.  Met Richard Hunt als Tiki specialst in de jury was de exotische cocktail Nictyceius van Filoo dan ook lang geen slechte keuze.

 
Wij maken ons geen illusies, de kans dat we in de nabije toekomst in de Mexicaanse bar van Filoo in Luxemburg belanden is nihil. Neemt niet weg dat ook zijn cocktail Nictyceius - verschrikkelijke naam, dat wel - het drinken meer dan waard is.
 
50 ml Barcardi Carta Oro, 40 ml, Jus de Mangoustan, 20 ml Eau de Coco, 20 ml Velvet Falernum, 10 ml Leblon signature Merlet en 2 dashers Old Fashioned Bitters. Swizzle in bamboo glas gevuld met crushed ice.


Airto Cramer (Tales & Spirits, Amsterdam) had nog voor zijn sterke presentatie het publiek aan zijn kant. Dat hij als laatste barman moest aantreden was te wijten aan het feit dat hij eerst nog een shift moest draaien. Zoiets brengt natuurlijk tonnen respect met zich mee! Zelfverzekerd vatte hij post voor de bar waar hij 'Wolf of Wallstreet-gewijs'  zieltjes wist te winnen. Timing bleek geen probleem, een sterke cocktail afleveren evenmin.

 
Tales & Spirits is een bar die we je in Amsterdam absoluut kunnen aanraden. Spot je Airto achter de bar, vraag hem dan zeker zijn signature A Capella Cocktail met 60 ml Bacardi Carta Oro, 20 ml versgeperst citroensap, 20 ml honingpolleneucalyptussiroop, 1 dash Fernet Branca en 1 eiwit. Shaken met ijs en double strainen in een coupe.

 
De lachende vierde was Remco Babay (Porem, Amsterdam) met zijn cocktail The Foreigner. In tegenstelling tot zijn concullega's geen strak pak, bretellen of obligatoir strikje maar een kickass baseball outfit voor Remco. Sterk! Timo Janse van Door 74 liet zich eerder dit jaar ontvallen dat ze bij de opening van hun bar voor de outfit 'hemdje, bretel, strikje' kozen omdat het bij het concept van hun bar paste. Op één of andere manier lijkt dit wel het vaste uniform van de hedendaagse Europese barman te zijn geworden. Blij met Remco dus die daarmee breekt en wel net tijdens een dergelijke belangrijke wedstrijd.
 
 
De presentatie van The Foreigner in een baseballglove bleek een gedurfd huzarenstukje. Zo'n handschoen is immers niet al te stabile. We vergeven het je mocht je dit thuis zonder sportattributen doen. Aan smaak verandert het alvast niets. Wat heb je wel nodig? 65 ml Bacardi Carta Blanca, 25 ml versgeperst limoensap, 15 ml Amontollado Sherry en 15 ml Kamillehoning. Shaken met ijs en double strainen in een coupe.
 

Geen Belgen bij de laatste vier, we vinden het een tikkeltje jammer. Langs de andere kant was deze wedstrijdfinale wel weer een prachtig event om mee te maken. De vier overgebleven kandidaten mogen zich nu verheugen op verdure ondersteuning van Bacardi om hun cocktail, verhaal en presentatie volledig op punt te zetten en heel misschien wordt één van deze drankjes er wel eentje voor de geschiedenisboeken. En nu, op naar San Francisco!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...